Ναυαγοσώστες, Σχολές, Δήμοι, Ξενοδοχεία, συνθήκες στην Ελλάδα

Συνθήκες Εργασίας & Εκπαίδευσης των Ναυαγοσωστών στην Ελλάδα.

Εξαφανισμένα τα χρήματα €€€€€.€€ από τις ελληνικές παραλίες. Καμία επένδυση από Δήμους.

qvfmyxdgqr524bac1d99a76

Η ναυαγοσωστική ξεκίνησε επίσημα δια νόμου στην Ελλάδα το 2000, με την ισχύ του Προεδρικού Διατάγματος 23/2000. Αυτό το διάταγμα όριζε, πως οι εκμεταλλευόμενοι τις πολυσύχναστες παραλίες σε όλη την Ελλάδα όφειλαν να προσλαμβάνουν ικανό αριθμό ναυαγοσωστών και να τους εξοπλίζουν κατάλληλα, ακόμη και με την κατασκευή πύργων.

ΚΕΡΔΗ ΔΗΜΩΝ, ΞΕΝΟΔΟΧΩΝ & ΙΔΙΩΤΩΝ από τις ΠΑΡΑΛΙΕΣ

α. Ιδιώτες (Ξενοδόχοι, εστιάτορες, ιδιοκτήτες μπαρ, θαλάσσια σπορ, ξαπλωστιέρηδες κ.α.)

Ο κύκλος του χρήματος €€€€€€.€€ είναι πολύ απλός. Οι τουρίστες κι οι εντόπιοι που επισκέπτονται μια παραλία καταβάλλουν αντίτιμο διαμονής σε ξενοδοχείο ή αντίτιμο ενοικίασης ξαπλωστρών, καταβάλλουν χρήματα για την πόση καφέδων, κατανάλωση τροφών, ενοικίαση θαλασσίων ποδηλάτων ή κανό, πραγματοποίηση θαλασσίων σπόρ, ή δέχονται υπηρεσίες σε μπαρ και εστιατόρια που βρίσκονται πάνω ή κοντά σε παραλίες.

Αυτά τα χρήματα που οι επισκέπτες των παραλιών ξοδεύουν επί τις παραλίας, είναι και τα άμεσα χρήματα που κερδίζουν οι ιδιώτες που επιχειρούν επί αυτής, συμπεριλαμβανομένων και των εταιριών ναυαγοσωστικής κάλυψης που λαμβάνουν τα έργα αυτά από τους Δήμους.

Είναι αρκετά τα χρήματα αυτά;

Αν σκεφτεί κανείς πως όλες αυτές οι επιχειρήσεις εργάζοναι για 3-5 μήνες και καταφέρνουν κατά κάποιο τρόπο να επιζούν όλο το έτος άνευ παράλληλης χειμερινής εργασίας, συμπεραίνει κανείς πως ψωμί για επιβίωση υπάρχει· σαφώς κάποιες από αυτές τις επιχειρήσεις θρέφουν πολλά μέλη οικογενειών κι άρα εξισσοροπούν ίσα – ίσα· άλλες, όπως τα περισσότερα ξενοδοχεία, επιτυγχάνουν μεγάλα ποσά ασφαλούς κέρδους παρά τη γκρίνια των διευθυντών τους. Μιλάμε για καθαρά κέρδη που υπερβαίνουν τις 500.000€ τη σεζόν τις περισσότερες φορές, παρά τις μειώσεις μισθών και τη γκρίνια περί «κρίσης».

Πάμε τώρα να δούμε το πως κερδίζει το Δημόσιο και πόσα περίπου χρήματα είναι αυτά ανά πολυσύχναστη ή όχι παραλία.

β. Δήμοι, Κτηματική Υπηρεσία, Αναπτυξιακές επιχειρήσεις Δήμων, Κεντρική Κυβέρνηση κ.λ.π.

Τα κέρδη του δημοσίου από την εκμετάλλευση των παραλιών πραγματοποιούνται με δύο τρόπους:

I). Κανονικά οι επισκέπτες που επισκέπτονται τις ελληνικές παραλίες και δέχονται διάφορες υπηρεσίες επί αυτής από τους προαναφερόμενους ιδιώτες, οφείλουν να λαμβάνουν απόδειξη για κάθε μία τέτοια παρεχόμενη υπηρεσία, παρεκτός της ναυαγοσωστικής κάλυψης, της καθαριότητας κ.λ.π., ώστε και το δημόσιο με τη σειρά του να λαμβάνει τον αναλογούντα ΦΠΑ, που λογικά με τη σειρά του θα έπρεπε, έστω και κλασματικά, να τον διαθέτει για έργα επί της παραλίας αυτής, υποστηρίζοντας χρόνο με το χρόνο την επιχειρηματική της ανάπτυξη (π.χ. κατασκευή ή επισκευή δρόμων, ντουζιέρων, ξυλοδρόμων, επιτέλεση καθαρισμών, αστυνόμευσης, ασφάλειας κ.λ.π.) και την παροχή κοινοφελών υπηρεσιών (όπως λ.χ. η ναυαγοσωστική και οι Α’ Βοήθειες). Αυτός ο ΦΠΑ που το δημόσιο κερδίζει από την τουριστική κίνηση μιας παραλίας είναι τα έμμεσα κέρδη του Δημοσίου.

ΙΙ.) Πέρα όμως από τα άνωθι έμμεσα κέρδη δια μέσω ΦΠΑ υπέρ του Δημοσίου, υπάρχουν και τα άμεσα κέρδη των Δήμων (Δημόσιο και πάλι) που αποκτώνται με τις δημοπρασίες πριν την έναρξη της τουριστικής περιόδου. Κατ’ αυτή τη διαδικασία τμήματα του αιγιαλού (παραλίας) μπαίνουν σε δημοπρασίες προς ενοικίαση από ενοικιαστές ξαπλωστρών, τμήματα αιγιαλού ενοικιάζονται από τη Κτηματική Υπηρεσία προς ξενοδόχους για την τοποθέτηση ανακλίντρων (ξαπλώστρες και πάλι), φόροι έναρξης επιχείρησης πληρώνονται από επιχειρηματίες θαλασσίων σπορ κ.λ.π. Έτσι πριν καν ξεκινήσει η τουριστική περίοδος κατά την ουσία, το Δημόσιο, κι ιδιαίτερα ο οποιοσδήποτε Δήμος που έχει σχέση με παραλίες, όπως λ.χ. εκείνος μιας νήσου, εισπράττει χιλιάδες ή εκατομμύρια ευρώ €€€€€€.€€ από τις δημοπρατήσεις σε 10, 20, 30 ή περισσότερες παραλίες που υπάρχουν στην περιοχή του. Και όλοι πολύ καλά γνωρίζουμε πως ορισμένοι Δήμοι διάσημων νησιών, έχουν τρομερής ομορφιάς παραλίες να εκμεταλλευτούν παρά τη ψεύτικη γκρίνια τους πως «δεν υπάρχουν χρήματα»· αν όντως «δεν υπάρχουν χρήματα», τότε παράλληλα δεν μπορεί να υπάρχουνκαι δικαιολογίες για την έλλειψή τους, αφού είτε τα έχουν «φάει» αυτά τα χρήματα και χρωστούν ή δεν τα επένδυσαν σωστά τα προηγούμενα έτη. Καμία δικαιολογία δε χωράει εδώ. Μόνο στα μυαλά ανόητων ψηφοφόρων.

1168_4

Τα ΧΑΜΕΝΑ ΧΡΗΜΑΤΑ €€€€€.€€ της ΚΟΜΜΑΤΟΚΡΑΤΙΑΣ

Για πολλά χρόνια χρόνια στην Ελλάδα γίνονταν το εξής κόλπο με την κομματοκρατία και δηλαδή τη θήρευση ψήφων:

α. μερικοί που ελάμβαναν μέρος σε δημοπρατήσεις Δήμων, «κτυπούσαν» τις δημοπρασίες με υψηλά ποσά, νικώντας τους υπόλοιπους διαγωνιζόμενους που ήθελαν να εκμεταλλευτούν ομοίως με αυτούς τις παραλίες των δημοπρασιών αυτών· τα ποσά όμως αυτά που υπόσχονταν, τελικά δεν τα κατέβαλαν στα ταμεία των Δήμων ποτέ· αντίθετα υπόσχονταν ως αντάλλαγμα του φεσώματος στους Δημάρχους πολιτική υποστήριξη και «υψηλή ψηφοφορία»· οι Δήμαρχοι συνενούσαν σε όλο αυτό το παιχνίδι κάνοντας «τουμπεκί» δεχόμενοι τα Δημοτικά ταμεία να είναι άδεια, αφού ούτως ή άλλως η κεντρική κυβέρνηση θα τους έστελνε χρήματα. Οπότε ποιος ο λόγος να ανησυχούν;

Ο λαός βέβαια πιασμένος από αυτήν την κομματοκρατία και το γλύψιμο, έχοντας βυθιστεί σε μια ηθική σήψη άνευ προηγουμένου ιδιωτικής καλοπέρασης, συνεπικουρούσε με τη σειρά του σε αυτά τα φαινόμενα, ενώ σήμερα (2013) παριστάνει τον τάχατες παραξενεμένο επειδή τον έχουν τινάξει στη χαρατσοθεραπεία και τη βαριά φορολόγηση· καλά να πάθει όμως, αν κι αμφιβάλλουμε αν θα βάλει μυαλό, αφού το στενό και ιδιωτικό συμφέρον του κάθε πολίτη είναι καλά βαλμένο μέσα στο μυαλό του με την παρούσα πολιτική και κοινωνική παιδεία κι είναι πολύ δύσκολο να αλλάξει· τα ίδια λάθη δηλαδή θα επαναληφθούν στο άμεσο μέλλον, δοθείσης της πρώτης ευκαιρίας.

Αν και μερικοί λοιπόν, ως βύσματα Δήμων, δεν πλήρωναν τα ποσά που τους αναλογούσαν, από την άλλη υπήρχαν οι υπόλοιποι νομοταγείς πολίτες που τα πλήρωναν, κι αυτά τα χρήματα τα εισέπραττε τελικά ο κάθε Δήμος που εκμεταλλεύονταν παραλίες.

panormos-beach

Πού πήγαιναν τα ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΧΡΗΜΑΤΑ;

Πού πήγαιναν όμως τα χρήματα από τις ελληνικές παραλίες όλα τα προηγούμενα χρόνια, εξαιρουμένων εκείνων των πολιτικών βυσμάτων των Δήμων, που όπως είπαμε δεν πλήρωναν ποτέ και για πολλά χρόνια τις οφειλές των δημοπρασιών;

Πολύ απλά τα χρήματα «επενδύονταν» σε άλλους τομείς κι όχι στις παραλίες τις ίδιες που τα γεννούσαν.Κι όταν λέμε «επενδύονταν», εννοούμε πολύ ξάστερα πως φαγόνταν σε φαγοπότια, φιέστες, ταξιδάκια, λαδώματα, μαύρες μπίζνες με ψευτοεργολάβους κι άλλα πανηγύρια σε κάθε Δήμο. Υπήρχαν όμως κι εξαιρέσεις. Ο κανόνας όμως ήταν να μην επενδύονται τα χρήματα στις ίδιες τις παραλίες.

Έτσι οι περισσότερες ελληνικές παραλίες έχουν μείνει σήμερα (2013) με τις υποδομές του 1970, με ανύπαρκτες ντουζιέρες (!), ανύπαρκτα δημόσια αποχωρητήρια, ανύπαρκτους (βλ. γεμάτους λάκους) δρόμους πρόσβασης προς αυτές, ανύπαρκτους (κακούς) ναυαγοσωστικούς πύργους, ανύπαρκτη καθαριότητα κ.λ.π.

cf80ceb1cf81ceb1cebbceafceb1-ceb9ceb1cebbcf85cf83cebfcf8d

ΠΟΣΑ είναι περίπου τα ΚΕΡΔΗ του ΔΗΜΟΣΙΟΥ από μια παραλία;

Βλέπε άλλη μας ανάρτηση εδώ.

Οι ΚΛΑΨΟΥΡΙΕΣ των ΔΗΜΩΝ

Πολλοί Δήμοι ανά την Ελλάδα κλαίγονται πως δεν έχουν χρήματα για ναυαγοσωστικές καλύψεις και προσλαμβάνουν μοναδιαίους ναυαγοσώστες για το ευτελές μισθό των 700-800€ ανά μήνα, επικαλούμενοι την κρίση (που οι ίδιοι δημιουργούν με τους χαμηλούς μισθούς), την ίδια ώρα που διαθέτουν παραλίες με καραμπινάτη φήμη ανάμεσα σε ξένους τουρίστες όσο και σε εντόπιους επισκέπτες.

Με όλο αυτό το παραμύθι καταφέρνουν να κρατούν τα χρήματα για τις δικές τους «δουλειές» και δε διανέμουν σωστά ή απλόχερα τον πλούτο αυτό στους ναυαγοσώστες που κάνουν εποχιακή εργασία στις δικές τους παραλίες.

Τι θα ΕΠΡΕΠΕ να είχε ΓΙΝΕΙ τόσα χρόνια;

Είναι πάρα πολύ απλό.

Όλοι οι επιχειρηματίες γνωρίζουν κάλλιστα πως όταν μια επιχείρηση αποδίδει κερδοφορία από έναν τομέα, απαιτεί επανεπένδυση ώστε την επόμενη χρονιά να αποδώσει όσο γίνεται περισσότερα.

Αν λ.χ. κάποιος επιχειρηματίας επί μιας παραλίας διαθέτει ένα σκάφος και παρέχει υπηρεσίες θαλασσίων σπορ, με τα έσοδα της χρονιάς θα φροντίσει ώστε τον επόμενο χρόνο να αγοράσει ίσως κάποιο διαφορετικό μέσω θαλασσίου σπορ και να το προωθήσει και αυτό προς κατανάλωση αυξάνοντας τα κέρδη του. Σίγουρα δε θα ρίξει τα περισσότερα από αυτά τα κέρδη του σε άλλους τομείς π.χ. στην αγορά ενός πολυτελούς αυτοκινήτου ή σε πολύμηνα ταξίδια στο εξωτερικό· εκτός κι είναι ένας άπληστος και σπάταλος βλαξ· κι εδώ υπεισέρχεται το παράδειγμα των ελληνικών δήμων που εκμεταλλεύονται τις ελληνικές παραλίες, γιατί όλες τις φορές υπήρξαν όχι βλάκες, αλλά άπληστοι, διεφθαρμένοι και σπάταλοι ως επί το πλείστον.

water ski_crete_540_360

Περισσότερα για διαφθορά Δήμων

Advertisements

Απαντήστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: